- چند گام به جلو می روم و  به عقب نگاه میکنم. داشتم زندگی ام را می کردم. مثل همه انسان هایی که هر روز در کوچه و خیابان می بینم. با هزار و یک دغدغه متفاوت. چه در من دیدی که چنین تقدیری برایم رقم زدی؟ یا نزدی و خود کردم؟ چه کرده ام که چنین دنیایی برای خود ساخته ام؟ این ها را روز و شب از تو می پرسم و جوابی نیست. خدایا پاسخ این سوالات کشف کردنی است؟ یا قناعت کنم به اینکه حکمتی بوده و ما بی خبر از اسرار؟ خدایا روزها و شب ها از پی هم می آیند و من مانده ام و پرسش های بی پاسخ ... الهی درد دلی که یارای جفا و کندن ندارد را چه کنم؟ خدایا تربیتی در چنین سرنوشتی است؟

منبع : کمیکارزندگی عادی؟
برچسب ها : خدایا ,چنین