- فیلم فروشنده را امروز تهیه کردم و دیدم. فرهادی و همان سبک همیشگی. به میان اوردن یک چالش اخلاقی یا اجتماعی به نحوی که بیننده خود را جای بازیگران مربوطه بگذارد و به تبع ان درگیری های ذهنی پس از فیلم. پایان نامشخص مولفه دیگر همیشگی فیلم های فرهادی است. انچه او تلاش میکند به ان برسد فارغ از روایت یک داستان عادی است. و اینطور میتوان گفت که با پایان باز تلاش میکند اهمیت و وزنه فیلم را در جایگذاری ها بنماید. ریتم خوب داستان و روان فیلم های او بیننده را میخکوب فیلنامه میکند. فروشنده از نظر من فیلم متوسط رو به خوبی بود که با وجود همه مطالب مذکور که موید موفقیت مسبوق به سابقه اوست و در این فیلم نیز ادامه پیدا میکند، سکانس های چالشی دارد که باور پذیری در ان کمی پرابلماتیک میشود. مساله دیگر تمرکز او بر روی طبقه خاصی از جامعه ایران است که به تبع ان ما با مذهبی هایی روبرو می شویم که با فیلم های او ارتباط برقرار نمیکنند و درگیر لایه ها و سطوح فیلم میشوند که امر طبیعی می باشد. در هر حال فیلم های فرهادی به لحاظ سینمایی همچنان چند پله بالاتر از اکثر قریب به اتفاق فیلم های ایرانی است و دیدن فیلم هایش خالی از لطف نیست و ژیمناستیک چالشی اخلاقی را که در ذهن ایجاد میکند می پسندم.

منبع : کمیکارفروشنده
برچسب ها : فیلم ,میکند ,فروشنده ,فرهادی ,تلاش میکند